میرود
اما نه به قصد رفتن،
رفتن در دل
در جان
جای پاهایش همگی در ذهنم خاطرهست، جای جای این قلب یخی من جای پای تو میهمان قلب منست
دیگر هراسی نیست از سرما
چون گرمای وجودت را به من هدیه کردهای
سپاس از تو